Szopka krakowska I Mikrohistorie 7.01–3.02.2020

Szopka Anny i Rozalii Malik. Cały obiekt. Szopka Anny i Rozalii Malik. Cały obiekt.
W Muzeum mówimy na nią szopka feministyczna. Zrobiona przez kobiety o kobietach, bez których marzenie o niepodległej Polsce nie mogłoby się ziścić. Ciekawe jesteśmy, jak wiele z szopkowych postaci potraficie rozpoznać…

Szopka została wykonana przez dwie artystki Annę (matkę) i Rozalię (córkę) Malik, które od kilku lat wystawiają przedstawienia szopkowe.

„To jest nasza kobieca szopka. Pomyślałam, że z okazji odzyskania niepodległości trzeba coś zrobić. Piłsudski… ci wszyscy panowie tyle razy opowiadani, pokazywani… Chodząc po Plantach, czytałam te znakomite opowieści o odzyskaniu niepodległości – nie umieścili tam żadnej kobiety. Myślę sobie: czy one naprawdę nic nie miały wspólnego z tą niepodległością? Chyba miały. I to bardzo dużo. I dlatego zrobiłam je w szopce”.

Rozalia stworzyła szopkę, a Anna wyrzeźbiła do niej kukiełki – postaci przedstawiające najbliższe jej sercu kobiety zasłużone dla polskiej historii.

Pierwsze trzy kukiełki to: Maria Curie-Skłodowska (dwukrotna laureatka Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki i chemii), Helena Modrzejewska (aktorka) oraz Julia Ledóchowska (założycielka szkoły dla dziewcząt na emigracji, święta katolicka). Pani Anna nazwała je ambasadorkami polskości, ponieważ uwrażliwiały inne kraje na sprawę niepodległości Polski.

Kolejne postaci to działaczki społeczne: Faustyna Morzycka, Wanda Krahelska i Maria Dulębianka. Jak mówi pani Anna, były to kobiety, które przez ponad sto dwadzieścia lat utrzymywały ducha polskości poprzez nauczanie oraz walkę o prawa wyborcze dla kobiet.

Powstały także żołnierki: Aleksandra Piłsudska i Wanda Gertz. Szopkowy poczet zamykają Zofia Sokolnicka i Zofia Moraczewska – pierwsze posłanki w niepodległej Polsce.

Opracowała Agnieszka Marczak.


O cyklu MIKROHISTORIE

Spoglądamy na przedmioty z kolekcji MEK oczami ich dawnych użytkowników. Co miesiąc rozmawiamy z inną osobą, by móc usłyszeć niewypowiedziane dotąd historie rzeczy z perspektywy ludzi, do których one należały. Powstają w ten sposób opowieści: o domu, dzieciństwie, podróżach. Innym razem: o pracy, wierze, pięknie i miłości. Mikrohistorie o życiu, po prostu.

Wybrane obiekty oraz fragmenty rozmów z ich byłymi użytkownikami można oglądać w Ratuszu na Placu Wolnica 1, bez konieczności kupowania biletu.
Opiekun: Małgorzata Oleszkiewicz Zadaj pytanie o obiekt

Obiekty powiązane