PL EN
Ustawienia prywatności
Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Aby uzyskać więcej informacji i spersonalizować swoje preferencje, kliknij „Ustawienia”. W każdej chwili możesz zmienić swoje preferencje, a także cofnąć zgodę na używanie plików cookie 
na poniższej stronie.
Polityka prywatności
*Z wyjątkiem niezbędnych

menu

Kolekcja syberyjska – nowe spojrzenie

Bukłak

Bukłak - rodzaj pojemnika z wyprawionej skóry młodej foki, z zachowanymi fragmentami futra.

Kolekcja Konstantego Podhorskiego(?), zgromadzona w latach 1902 - 1906.

Na karcie katalogu naukowego (głównego) zapisana adnotacja o przekazie z MNK do MEK w 1964 roku oraz dawny nr (F.K.) 7675  

bukłak 30730/MEK


Informacje

Licznik kolekcji:
341
Numer inwentarza MEK:
30730
Grupa narodowościowa:
Czukcze
Pochodzenie geograficzne:
Azja , Federacja Rosyjska , Czukocki Okręg Autonomiczny
Wymiary:
długość: 40 cm
Materiał:
skóra , skóra z futrem
Technika:
preparatorska , wykonanie ręczne
Datowanie:
przed 1906 rokiem
Darczyńca:
kolekcja Konstantego Podhorskiego

Tagi

skóra foki bukłak Konstanty Podhorski Czukotka

Szukaj obiektów


Wyszukiwanie zaawansowane

Powiązane osoby

Konstanty Podhorski

Konstanty Podhorski (1859–1907)

Powiązane obiekty

Miotacz strzał/harpunów

Miotacz harpunów (i strzał?) - przedłużenie siły nośnej ramienia myśliwego. Wykonany z płaskiego kawałka drewna - deseczki, w którym wydrążono rowek do umieszczenia drzewca harpuna (promienia strzały?). Wydrążony rowek zakończony jest obsadką wykonaną z kości. W miotaczu nawiercony jest okrągły otwór służący do przytrzymywania wyrzutni palcem, podczas miotania harpunem (strzałą). Miotacz przeznaczony był do polowań na wydry morskie.

Kolekcja Benedykta Dybowskiego zgromadzona w latach 1879-83.

Na karcie magazynowej zapisany dawny numer inw.: MTP 6056 XVIIIB 21 oraz informacja o przekazie (darze) do MTP w 1886 r. Tam też widnieje odręczna adnotacja sporządzona przez Marię Zachorowską o treści: "ze zbiorów B. Dybowskiego, dar do MTP, 1886, przekaz do MEK w 1913"

Miotacz strzał/harpunów

Miotacz harpunów (i strzał?) - przedłużenie siły nośnej ramienia myśliwego. Wykonany z płaskiego kawałka drewna - deseczki, w którym wydrążono rowek do umieszczenia drzewca harpuna (promienia strzały?). Wydrążony rowek zakończony jest obsadką z metalu (miedzi?). W miotaczu nawiercony jest okrągły otwór służący do przytrzymywania wyrzutni palcem, podczas miotania harpunem (strzałą). Całość płaska, w naturalnym kolorze spatynowanego drewna. Miotacz przeznaczony był do polowań na wydry morskie.   
Kolekcja Benedykta Dybowskiego zgromadzona w latach 1879-83.

Na karcie magazynowej adnotacja odręczna wykonana przez Marią Zachorowską: "ze zbiorów B. Dybowskiego, dar do MTP, 1886, przekaz do MEK w 1913".
Ponadto, zapisany dawny numer inw.: MTP 6055 XVIIIB 21 oraz informacja o przekazie (darze) do MTP w 1886 r.

Model: Aleuta strzelający do foki

Projekt badawczy finansowany w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „Narodowy Program Rozwoju Humanistyki” w latach 2016-2019.

Na skróty: Zaplanuj wizytę Edukacja Sklep online Kontakt