Strona w rozbudowie

Kolekcja syberyjska – nowe spojrzenie

Kaftan

Kaftan wykonany z kilkunastu geometrycznych, zszytych ze sobą fragmentów skóry (pierwotnie pokrytej włosiem). Przód z rozcięciem, wiązanym rzemieniem na wysokości pasa, tył zakończony u dołu charakterystycznym trójkątnym „ogonem”. Przednia część ozdobiona aplikacjami z tkaniny bawełnianej, na którą naszyte zostały czarne i białe paciorki szklane. Wzdłuż krawędzi rękawów, na ramionach i poniżej pasa aplikacje skórzane w kształcie zachodzących na siebie zakładek. Aplikacje–zakładki znajdujące się poniżej linii pasa, powtarzają kształt trójkątnego „ogona”, którym zakończony jest u dołu kaftan. Dolna krawędź ozdobiona resztkami brązowego futra. Głównym elementem zdobiącym kaftan są rzemienie i wiązki końskiego (?) włosia, które wetknięte są w nacięcia/otwory na wysokości ramion i poniżej pasa. Chwosty są przeciągnięte przez rozcięcia, powiązane w pary, niektóre ozdobione - spięte niebieskimi paciorkami szklanymi. Ozdób tych – sądząc z liczby otworów/nacięć na powierzchni odzieży – było pierwotnie znacznie więcej. Kaftan był miejscami barwiony, o czym świadczą wyblakłe fragmenty skórzanych aplikacji. 
Na kaftanie wszyta metka z napisem: „Samojedzi” oraz „Płaszczyk dziecinny, skórzany. Samojedzi.”

Obiekt przekazany z PAU do MEK w 1921 roku (umowa depozytu, grupa Cm punkt 4, pozycje: a,b,c).

Wg zapisu w: „Rocznik Zarządu AU, rok 1879”, Kraków 1880, s. 146. [121-146], w wykazie darów złożonych AU w r. 1879/80, są to elementy ubioru kobiecego Tunguzki z okolic Turchańska położonego nad Jenisejem. Darowane przez dr Wilczewskiego* z Kalisza..
 
kaftan 19109/MEK