T T
zdjęcie dr Janusza Kamockiego

Zmarł dr Janusz Kamocki

Treść

Z przykrością informujemy, że w dniu 22 października, w wieku 94 lat, zmarł dr Janusz Kamocki. W latach 1952-87 pracował w naszym muzeum. Początkowo zajmował się polską kulturą ludową lecz decyzją ówczesnego dyrektora Tadeusza Seweryna, jeszcze w latach 50. XX wieku, powierzona mu została opieka nad – jak wówczas to określano – zbiorami egzotycznymi. Już w 1959 roku, zorganizował pierwszą wystawę o tematyce pozaeuropejskiej: Teatr, broń i batiki jawajskie. W roku 1963, po długich staraniach, „zalegalizowano” istniejący dotąd nieformalnie Dział Kultur Pozaeuropejskich, którym kierował aż do przejścia na emeryturę w 1987 roku. 

Dr Janusz Kamocki Indonezja w drodze na Sumatrę_1970-71. Ze zbiorów MEK.
Dr Janusz Kamocki - Indonezja, w drodze na Sumatrę 1970-71, ze zbiorów MEK.

Dr Kamocki angażował się w wiele przedsięwzięć muzealnych jak i znacznie wykraczających poza ramy tej instytucji. Był zaangażowany w życie społeczne i polityczne, podejmował ryzyko, za które w latach 60. XX w. przyszło mu zapłacić nawet krótkim pobytem w więzieniu. Pomimo – a być może właśnie dzięki – swej niepokornej postawie, na gruncie muzealnym był niestrudzonym orędownikiem szerokiego udostępniania zbiorów, zwłaszcza tych prezentujących kultury pozaeuropejskie. Inicjował wiele, jak na tamte czasy, niestandardowych i trudnych działań mających na celu wzbogacenie zbiorów, zwłaszcza pozaeuropejskich. Za jego sprawą, do muzeum trafiła m. in. etnograficzna kolekcja zgromadzona przez żołnierzy Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich, która po wojnie znalazła się w Muzeum Instytutu im. Generała Władysława Sikorskiego w Londynie. Jako kustosz kolekcji pozaeuropejskich, Janusz Kamocki nie ustawał w organizowaniu wystaw zarówno w siedzibie muzeum, jak i w innych ośrodkach. Wśród tych najważniejszych trzeba wymienić: Sztuka Kamerunu (1961 rok), Egzotyczne zbiory żołnierzy polskich z II wojny światowej (1965 rok), Sztuka Bali (1972 rok) czy przygotowaną wspólnie z Marią Zachorowską Stefan Szolc-Rogoziński. Badania i kolekcja afrykańska z lat 1882 do 1890 (1984 rok). Dr Kamocki uczestniczył także w badaniach terenowych w krajach pozaeuropejskich, co w rzeczywistości końca lat 60. i początku lat 70. XX wieku, było rzadkością w polskiej etnografii. W latach 1970-71 prowadził badania terenowe w Indonezji, w tym wśród Kubu Hutan (Kubu leśni) na Sumatrze, a w 1978 roku także w Nepalu, w trudno wówczas dostępnym Mustangu. Poza udziałem w badaniach, utrzymywał liczne kontakty z osobami i instytucjami w krajach pozaeuropejskich, co skutkowało w wielu przypadkach rozbudową kolekcji muzeum.


Dr Janusz Kamocki - Indonezja Sumatra 1970-71, ze zbiorów MEK.

Po przejściu na emeryturę, pomimo wielu innych aktywności, żywo interesował się tym, co działo się w muzeum, które – jak mawiał – było jego drugim domem. Jeszcze w tym roku rozmawialiśmy z nim o jego nepalskiej kolekcji, którą przekazał w darze do zbiorów. Byliśmy umówieni na kolejną rozmowę. Niestety, pytania które chcieliśmy mu zadać pozostaną już bez odpowiedzi.

Pogrzeb dra Janusza Kamockiego będzie miał miejsce w jego ukochanym Sandomierzu, w dniu 28 października, po mszy o godz. 12 w kościele św. Józefa.