AA
Co nowego pod słońcem
W plakacie wykorzystano fragment muralu Warzywniak u Mariusza, zaprojektowanego przez Agatę Kus, Elżbietę Mertę, Tomasza Prymona - Fundacja Razem Pamoja. Projekt plakatu: Wojtek Kwiecień-Janikowski
W plakacie wykorzystano fragment muralu Warzywniak u Mariusza, zaprojektowanego przez Agatę Kus, Elżbietę Mertę, Tomasza Prymona - Fundacja Razem Pamoja. Projekt plakatu: Wojtek Kwiecień-Janikowski  

Co nowego pod słońcem” to cykl działań stworzonych przez Muzeum Etnograficzne w Krakowie wspólnie z Fundacją RazemPamoja, prowadzonych równolegle z grupami gimnazjalistów w Kenii w Mathare slums w Nairobi i w Polsce w Gimnazjum im. Noblistów Polskich w Tomicach. Program promuje model edukacji oparty na założeniu,  że wartościową wiedzę o świecie zdobywa się przede wszystkim poprzez własne, praktyczne doświadczenia.

 

Gimnazjaliści z dwóch kontynentów zaangażowani byli w pracę nad pięcioma zagadnieniami ważnymi dla ludzi w ich wieku. W ten sposób stworzyliśmy przestrzeń do rozmowy, w której nastolatki mogą porozumieć się w sprawach, które rzeczywiście ich dotyczą. Uczniowie wymieniali się opowieściami o otaczających ich świecie i ważnych dla nich wartościach. Dzięki temu mogli zaobserwować różnice i podobieństwa między własnym sposobem życia, a tym jak radzą sobie rówieśnicy na innym kontynencie. Sztukę wykorzystywaliśmy w tej rozmowie, jako narzędzie pozwalające ominąć istniejące bariery językowe. Różne środki artystycznego wyrazu, jak: ceramika, rzeźba, fotografia, collage, umożliwiły  wymianę idei, wartości kulturowych i różnych spojrzeń na świat. 

 

Zwieńczeniem projektu była  wędrująca wystawa, prezentująca efekty działań edukacyjnych prowadzonych przez nauczycieli, animatorów kultury i artystów z dwoma grupami gimnazjalistów – z Tomic i ze slumsu Mathare w Kenii. Młodzi ludzie pracowali równolegle nad tymi samymi zagadnieniami i poznawali wzajemnie rezultaty swoich działań twórczych. Punktem wyjścia było pytanie, co łączy ludzi na różnych kontynentach? Dlaczego często patrzymy przez pryzmat stereotypu i boimy się lub nie umiemy spojrzeć inaczej? Czy sztuka może być tą formą komunikacji, która prowadzi do dialogu? Czy pozwoli nastolatkom opowiedzieć sobie nawzajem o własnych światach?  

 
Podróż polsko-kenijskiej wystawy rozpoczęła się w Mathare, jednym z największych slumsów w Afryce. Czasowa galeria, stworzona w nieużywanym budynku na terenie slumsu w Mathare, gdzie wystawa miała swój premierowy pokaz 23 marca 2014 roku, pomyślana została tak, by zaprosić do uczestnictwa w przedsięwzięciu okolicznych mieszkańców. Podobnie było w Muzeum Narodowym w Nairobi (tam prezentowana była do 30 kwietnia). (więcei)

 

Kolejne dwa przystanki na trasie łączącej kultury, spojrzenia i kontynenty wyznaczyły Muzeum Etnograficzne w Krakowie i Gimnazjum im. Noblistów Polskich w Tomicach. Przestrzenie, w których zostały pokazane prace z Mathare i z Tomic, pozwoliły publiczności włączyć się do rozmowy, którą przez kilkanaście miesięcy toczyli uczniowie z Kenii i z Polski. Prace, w których spotkały się spojrzenia kenijskich i polskich uczniów, ich kolegów, rodziców, nauczycieli, koordynatorów projektu, muzealników,  skrzyżowały się ze spojrzeniem widzów, przywołanych do muzeum przez ciekawość Drugiego. 


 

Fundacja RazemPamoja zajmuje się organizowaniem współpracy między uczniami i nauczycielami z Polski i slumsu Mathare położonego w stolicy Kenii, Nairobi. Współpracuje w realizacji tego projektu z kenijską fundacją Education Effect Africa. Stawia na pomoc, która nie sprowadza się do jednostronnego transferu dóbr i jest wolna od uprzedzeń i przesądów. Wszystkie zgromadzone środki Fundacja przeznacza obecnie na Fundusz Stypendialny RazemPamoja dla uczniów szkół w slumsie Mathare w Nairobi. W Kenii edukacja powyżej poziomu podstawowego jest płatna. Również i nauka w podstawówce kosztuje – potrzebne jest jedzenie, ubrania i pomoce szkolne, na które dzieci z jednego z największych slumsów na świecie nie stać. Stypendia pozwalają na naukę najmłodszym, a także absolwentom szkół w Mathare, którzy dzięki temu mogę kontynuować edukację w liceum. Więcej na stronie www.pamoja.pl.

 

Uczestnicy warsztatów w Tomicach: Karolina Adamczyk, Małgorzata Bałys, Krzysztof Grabowski, Witold Gocur, Katarzyna Gorczowska, Gabriela Koman, Krzysztof Paździor, Diana Przytuła, Anna Sarnecka, Angelika Skrzyńska, Aneta Sucheta, , Sylwia Tyrybosz, Weronika Tłomak, Jakub Uniwerseł, Weronika Wanat, Kinga Wolanin. Prowadzenie: Renata Skorczyńska, Anna Grajewska

 

Uczestnicy warsztatów w Mathare: Elizabeth Achieng, Mary Adhiambo, Ruth Akinyi, Job Charles Darwin, Shadrack Erono, Simon Kinyanjui, Jentrix Kavihiza, Joseph Kamau, Edwin Kamau, Isaac Maloba, Muema Mwololo, Peter Mwai, Hillary Ochieng, Kepha Ochieng, Adrian Oduor, Nelson Obonyo, Tyson Okoth, Ryan Ochieng, Lucas Obuya, Richard Raguel. Prowadzenie: Bartosz Przybył-Ołowski, Lucy Wayama i Dan Wayama.

 

Szkoły biorące udział w projekcie: Gimnazjum im. Noblistów Polskich w Tomicach, MCO Joy School, MABAWA School, Genesis Joy Project Institute, NECI Education Centre, Valley View Academy, Destiny C.E.C School, BRECLARES Academy, St. Augustine, Excellent Care Centre, BRECLARES Academy w Nairobi

 

Partnerzy: Gmina Tomice, Ośrodek Kultury Gminy Tomice



Powrót do menu głównego
Dostępnosć muzeum
WMDL
Badania syberyjskie
bon kultury
Rzemiosło 2.0
Strój Krakowiaków zachodnich - badania, monografia, upowszechnienie
Granice
CDK