T T

Dostępność budynków

RATUSZ, PLAC WOLNICA 1
Dojazd, wejście, recepcja, kasa, szatnia
Odległość z przystanku tramwajowego do wejścia do Ratusza wynosi mniej niż sto metrów. Z przystanku, w zależności od kierunku, z jakiego przyjechałeś, trzeba pokonać jedno lub dwa przejścia dla pieszych. Krawężniki przy przejściach są dostosowane do potrzeb osób poruszających się na wózku. Do drzwi wejściowych Ratusza prowadzą czterostopniowe schody. Po prawej stronie schodów znajdują się poręcz i podjazd dla wózków zorientowany równolegle do ściany budynku. Przeszklone drzwi wejściowe są otwierane do środka. Nie otwierają się automatycznie i są dość ciężkie, dlatego do pomocy w ich otwieraniu zobowiązany jest portier, który pracuje w recepcji tuż przy wejściu do Ratusza. Recepcja nie jest zabudowana, przez co jest dobrze widoczna dla zwiedzających. Ponadto tak pomyślana recepcja umożliwia portierowi wychodzenie do gości z informacją oraz szybką pomoc przy otwieraniu drzwi. Po lewej stronie od wejścia znajduje się kasa. W tym samym miejscu znajdziesz także niewielki sklepik muzealny. Szatnia znajduje się na parterze, czyli na tym samym poziomie, co recepcja i kasa. Do szatni możesz się dostać z dwóch stron – albo mijając stanowisko portiera, albo od strony kasy i sklepiku muzealnego. Toaleta znajduje się po prawej stronie od wejścia. Jest przystosowana do potrzeb osób poruszających się na wózkach oraz osób słabowidzących. W przestrzeni recepcji, kasy, szatni i toalety nie ma progów ani innych barier architektonicznych utrudniających poruszanie się. Budynek Ratusza przy placu Wolnica 1 ma trzy piętra. Dla zwiedzających dostępna jest winda, wyposażona w poręcz. Korzystanie z windy odbywa się w asyście pracownika Muzeum, to jest opiekuna ekspozycji, przewodnika lub portiera.

 

Przestrzeń ekspozycji stałej
Ekspozycja stała w Ratuszu zajmuje trzy piętra:

  • Parter (izby krakowska i podhalańska, nisza z piecem garncarskim, olejarnia, folusz, izba szkolna oraz drewniane modele architektoniczne w korytarzu). Wchodząc do izb zlokalizowanych na parterze, zwróć uwagę na względnie wysokie progi. Mogą one stanowić utrudnienie dla osób z niepełnosprawnością ruchową. Pamiętaj, że możesz skorzystać z pomocy asystenta, który pomoże ci wejść lub wjechać na wózku do izb, a także, w razie potrzeby, będzie ci towarzyszyć podczas całego zwiedzania. Skorzystanie z pomocy asystenta jest bezpłatne. Ze względów organizacyjnych prosimy o zgłaszanie chęci skorzystania z asysty co najmniej na dwa dni przed planowaną wizytą.
  • Pierwsze piętro (galeria strojów ludowych, część ekspozycji poświęcona takim tematom jak: rodzina i społeczność chłopska, tradycyjna gospodarka, rzemiosło i wytwórczość domowa, instrumenty muzyczne oraz obrzędy bożonarodzeniowe i wielkanocne). Część eksponatów znajduje się w szklanych gablotach, a część ustawiona jest na postumentach lub znajduje się za barierką. Poruszanie się na wózku jest możliwe. Na pierwszym piętrze, obok windy, znajduje się toaleta, ale nie jest ona dostosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnością ruchową. Najbliższa toaleta dostosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnością ruchową znajduje się na parterze.
  • Drugie piętro („Nieobjęta ziemia” – wystawa sztuki z kolekcji Muzeum Etnograficznego w Krakowie). Znajdują się tu obrazy i rzeźby, które nie są w żaden sposób osłonięte barierkami czy szybą. Znajdują się nieliczne, niewysokie progi. Przejazd na wózku jest możliwy, choć może być potrzebna pomoc przy pokonywaniu progów, w czym pomogą przeszkoleni opiekunowie sal. Na drugim piętrze nie ma toalety. Najbliższa toaleta znajduje się na pierwszym piętrze.
W przestrzeni ekspozycji stałej znajdują się:
  • ławki i krzesła, na których można usiąść,
  • kontrastowe oznaczenia przy stopniach i progach,
  • folie powiększające, które mogą być pomocne w przypadku trudności z przeczytaniem drobniejszego druku.

DOM ESTERKI, UL. KRAKOWSKA 46
Dojazd, wejście, kasy, szatnia
Druga lokalizacja Muzeum, mieszcząca się przy ul. Krakowskiej 46 w tzw. Dom Esterki, nie jest dostosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnością ruchu. Odległość z przystanku tramwajowego do wejścia do Domu Esterki wynosi mniej niż 80 metrów. Przy wejściu do Domu Esterki znajduje się osiemnastocentymetrowy próg. Po wejściu na teren budynku głównymi drzwiami trzeba otworzyć jeszcze jedne, szklane, drzwi. Odległość między głównym wejściem a wewnętrznymi szklanymi drzwiami wynosi ok. pół metra. Zaraz za szklanymi wewnętrznymi drzwiami, po lewej stronie, znajduje się recepcja, która jednocześnie pełni funkcje kasy. Pracownicy recepcji oraz opiekunowie ekspozycji są przeszkoleni w zakresie obsługi gości z niepełnosprawnością. Jeżeli zajdzie taka potrzeba, w miarę możliwości, pomagają w dostaniu się do wnętrza budynku. Szatnia oraz toaleta znajdują się za recepcją. Szatnia po lewej stronie, toaleta po prawej. Niestety, toaleta nie jest dostosowana do potrzeb osób z niepełnosprawnością ruchu. W Domu Esterki Muzeum organizuje wystawy czasowe, które zawsze są zlokalizowane w piwnicy budynku, do której prowadzą strome schody. Niestety, budynek nie jest wyposażony w windę. Jest to zabytkowa kamienica z XIV wieku. Staramy się o pozyskanie środków finansowych na montaż osobowej windy zewnętrznej, która umożliwi dostęp do wszystkich pięter oraz piwnicy budynku.