T T
zdjęcie
Do siego roku! 1901, pocztówka, 90 × 114 mm, kolekcja MEK.

„Sto lat. Książka życzeń” – nowa książka Wojciecha Bonowicza już wkrótce

Już 18 grudnia nakładem Muzeum Etnograficznego w Krakowie ukaże się nowa książka Wojciecha Bonowicza, Sto lat. Książka życzeń. Piękna i mądra publikacja, która przypomina o tym, co najważniejsze. 

 

Sto lat. Książka życzeń to jedenaście esejów o życzeniach – tych potrzebnych na co dzień i tych składanych od święta. Wypowiadanych na głos lub powtarzanych tylko w myślach. O życzeniach bogatych w słowa, wygłaszanych z łatwością, jak i o tych zwięzłych, które często grzęzną w gardle. O życzeniach, które potrzebują niezrozumiałych rytuałów. O życzeniach przychodzących w potrzebie ze słowami modlitwy. Także o takich, które trzeba spisać, a innym zaś razem zaśpiewać. Ukrytych między słowami – w spojrzeniu, w drżącym głosie, w prostym geście. O życzeniach, które zawstydzają, wzruszają, niepokoją, przywołując nasze tęsknoty i lęki. Sto lat. Książka życzeń to też opowieść o nas samych, składających, wypowiadających i przyjmujących życzenia, którzy tak często zapominamy, że życzenia trzeba po prostu pielęgnować.

 

Równolegle do tekstu Wojciecha Bonowicza biegnie tu jeszcze jedna opowieść, ukryta w obiektach z kolekcji Muzeum Etnograficznego w Krakowie. Współtworzą one książkę, nieraz przekornie wyprowadzając historię w nieoczekiwanym kierunku. Starannie dobrane, wywołują różne nastroje, od powagi do humoru. Są same w sobie intrygującą opowieścią o mocy życzeń, poświadczoną przez konkretnych ludzi z różnych okresów.

 

Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie sprawiło mi wielką radość, zapraszając do przedsięwzięcia pod nazwą >Życzenia<. Samo przy tym nie miało zbyt wielu życzeń: określiło objętość tekstu, ale pozwoliło mi potraktować temat tak, jak uznam to za słuszne, i wybrać odpowiadającą mi stylistykę. Nie oczekiwano ode mnie gawędy etnograficznej ani komentarza do tego, co znajduje się w muzealnych zbiorach. To raczej zbiory stały się swoistym komentarzem do mojej opowieści. Napisałem coś osobistego – może swoisty esej, może zbiór felietonów – bo uznałem, że tak będzie najuczciwiej. Jeśli temat dotyczy wszystkich sfer naszego życia naraz, nie ma innego wyjścia niż otworzyć przed czytelnikami głowę i serce. – Wojciech Bonowicz

 

Sto lat. Książka życzeń ukaże się równocześnie w dwóch wersjach językowych: po polsku i po angielsku w tłumaczeniu Sørena Gaugera. 

 

      

 


Redakcja książki, wybór ilustracji: Anna Bujnowska
Konsultacje: Antoni Bartosz, Bożena Bieńkowska
Projekt graficzny: Agata Biskup
Redakcja tekstu: Małgorzata Szczurek
Korekta: Ewa Ślusarczyk
Tłumaczenie: Søren Gauger
Korekta tekstu w j. ang.: Aeddan Shaw
Skany materiałów archiwalnych: Mateusz Król
Podziękowania za pomoc w pracy nad książką zechcą przyjąć Barbara Kożuch i Karolina Pachla-Wojciechowska oraz Krystyna Reinfuss-Janusz, Alicja Małeta, Małgorzata Oleszkiewicz, Anna Sulich-Liga, Anna Seweryn.

 

Publikacja jest częścią projektu badawczego prowadzonego w latach 2017–21 przez Muzeum Etnograficzne w Krakowie pn. „Życzenia. Niematerialne dziedzictwo Małopolski zawarte w obyczajach pielęgnujących więzi międzyludzkie – badania, publikacje, edukacja”, dofinansowano w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Małopolskiego na lata 2014–20.